Leopold Lichtwitz
Biografia
Leopold Lichtwitz urodził się w Ohlau (obecnie Oława) w 1876 roku jako syn królewskiego lekarza okręgowego Jakoba Lichtwitza. Po studiach medycyny i chemii na uniwersytetach we Wrocławiu, Monachium, Fryburgu Bryzgowijskim i Lipsku uzyskał doktorat w 1901 roku. W swojej pracy doktorskiej omówił wpływ oleju z goryczy na wchłanianie w jelicie cienkim. W 1902 pojął za żonę Gertrudę Bielschowsky. Do 1906 pracował w Oławie jako lekarz. W latach 1906–1907 studiował chemię na Lipsku, potem był asystentem w poliklinice we Freiburgu, a 1 stycznia 1908 przeniósł się do Kliniki w Getyndze, gdzie w 1908 roku habilitował się w dziedzinie medycyny.
W 1910 został mianowany naczelnym lekarzem, a następnie dyrektorem polikliniki w Getyndze. W 1911 jego nazwisko pojawia się na listach DGIM i w 1913 został profesorem nadzwyczajnym.
Jako lekarz ochotnik wziął udział w I wojnie światowej jako dowódca kolumny Czerwonego Krzyża. W 1914 był współsygnatariuszem Deklaracji Nauczycieli Uniwersytetu Rzeszy Niemieckiej. W 1916 przeniósł się do Altony, gdzie kierował oddziałem chorób wewnętrznych tamtejszego szpitala miejskiego, a w kolejnych latach awansował na stanowisko dyrektora tego szpitala. W 1931 przeniósł się do Berlina i objął stanowisko dyrektora Szpitala Rudolfa Virchowa. W 1933 roku po dojściu nazistów do władzy został zwolniony ze stanowiska ze względu na swoje żydowskie pochodzenie. Przygotowywał kongres Niemieckiego Towarzystwa Chorób Wewnętrznych, jednak pod naciskiem nazistów musiał zrezygnować z funkcji przewodniczącego. Niedługo potem wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Objął stanowisko szefa Kliniki Chorób Wewnętrznych w Montefiore Hospital w Nowym Jorku, a później został profesorem medycyny klinicznej na Uniwersytecie Columbia.
Jego dzieło Pathologie der Funktionen und Regulationen zostało wydane w 1936 roku w Leiden i wpisane przez Niemców do wykazu książek niepożądanych i szkodliwych. Od 1936 roku jego nazwisko nie figurowało na corocznie odnawianej liście żyjących byłych członków zarządu Niemieckiego Towarzystwa Chorób Wewnętrznych. W 2014 roku Niemieckie Towarzystwo Chorób Wewnętrznych nadaje Medal Leopolda Lichtwitza.