Alfred Israel Pringsheim
Biografia
Alfred Pringsheim pochodził z zamożnej rodziny górnośląskich przemysłowców żydowskiego pochodzenia. Był pierworodnym synem Rudolfa Pringsheima i Pauli Deutschmann, miał młodszą siostrę Marthę. W 1878 ożenił się z Gertrudą Hedwigą Anną Dohm, z domu Hedwig Dohm, i miał pięcioro dzieci: Erikię, Petera, Heintza oraz bliźnięta Klausa i Katharinę. Synowie podążyli za karierami akademickimi; córka Katharina była jedną z pierwszych kobiet studiujących w Monachium i w 1905 wyszła za mąż za Tomasza Manna. W 1889 rodzina przeniosła się do neorenesansowej willi przy Arcisstrasse 12, nazwaną pałacem Pringsheimów, będącym miejscem spotkań monachijskich elit.
Alfred od młodości interesował się muzyką i adaptował niektóre dzieła Wagnera na fortepian. Zajmował się także teorią i historią sztuki oraz zgromadził bogatą kolekcję majolik i malarstwa. Rozpoczął studia matematyczne i fizyczne w Berlinie w 1868 roku, obronił doktorat w 1872 roku pod kierunkiem Leo Königsbergera, a habilitację uzyskał w Monachium w 1877/1878 roku. W 1886 został profesorem, a w 1901 profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana. Przeszedł na emeryturę w 1922 roku.
Był członkiem Bawarskiej Akademii Nauk (1898–1938), korespondentem Akademii Nauk w Getyndze oraz członkiem Leopoldiny. Głównym obszarem jego działalności była analiza matematyczna, w której badał funkcje rzeczywiste i zespolone, publikował prace z analizy zespolonej, zwłaszcza dotyczącą sumowalności szeregów i granic funkcji na brzegu obszaru.
Pringsheim był zaangażowany także w życie kulturalne: był korespondentem Wagnera i mecenasem Festiwalu w Bayreuth. Dzięki spadkowi rodzinnemu był zamożny, jednak I wojna światowa oraz hiperinflacja 1923–1924 osłabiły jego majątek. W 1939 roku, dzięki pomocy wielu osób, w tym Winifredy Wagner, wyemigrował do Zurychu, a jego dom został zburzony przez nazistów. Zmarł w Zurychu w 1941 roku.
Życie prywatne Pringsheimów oraz ich współczesne losy stały się inspiracją dla wielu dzieł i biografii, a jego prace pozostają istotnym źródłem w historii analizy matematycznej.